Waar je schat is, zal ook je hart zijn
Marc Massaer
Broeders en zusters,
Afgelopen week hebben we weer duizenden mensen de Vierdaagse van Nijmegen zien lopen. Sommigen waren jong, anderen oud. Sommigen liepen ogenschijnlijk gemakkelijk, anderen stapten met pijnlijke voeten en grote vermoeidheid verder. Toch gaven ze niet op. Waarom niet? Omdat ze een doel voor ogen hadden. De finish trok hen vooruit. Wie weet waarvoor hij loopt, houdt het vol, ook als de weg zwaar wordt.
Eigenlijk gebruikt Jezus vandaag hetzelfde beeld, al spreekt Hij niet over wandelaars maar over een schat, een kostbare parel en een visnet.
Een man ontdekt een schat die verborgen ligt in een akker. Vol vreugde verkoopt hij alles wat hij bezit, om die akker te kopen. Een koopman vindt een parel van uitzonderlijke waarde en doet precies hetzelfde. En tenslotte vertelt Jezus over een visnet, dat allerlei vissen bijeenbrengt. Pas wanneer het net wordt binnengehaald, worden de goede van de slechte gescheiden.
Wat wil Jezus ons daarmee zeggen? Hij stelt ons een eenvoudige maar indringende vraag: Wat is de grootste schat van uw leven? Iedereen heeft een schat. Voor de één is dat zijn werk, voor een ander zijn gezin, zijn gezondheid, zijn hobby of zijn bezit. Aan onze agenda, aan onze bankrekening en aan de manier waarop we onze tijd besteden, kun je vaak zien waar ons hart ligt. Daarom zegt Jezus elders: “Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.”
In de eerste lezing krijgt Salomo de kans alles te vragen wat hij maar wil. Hij had rijkdom kunnen vragen, een lang leven, macht of succes. Maar hij vraagt om een luisterend hart, om wijsheid om Gods wil te verstaan. Salomo begrijpt dat wanneer God op de eerste plaats staat, al het andere zijn juiste plaats krijgt. Dat is precies wat Jezus later samenvat met die prachtige woorden: “Zoekt eerst het Koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, en al het andere zal u erbij gegeven worden.” Let goed op: Jezus zegt niet dat wij geen zorgen meer zullen hebben. Hij belooft geen gemakkelijk leven. Hij zegt ook niet dat wie gelooft, nooit ziek zal worden of nooit verdriet zal kennen. Maar Hij zegt wel: als God de eerste plaats krijgt, valt de rest op zijn plaats. Dan leven wij vanuit vertrouwen in plaats van uit angst.
Dat zien we heel mooi in het leven van de heilige Charbel. Charbel groeide op in een eenvoudig dorp in Libanon. Hij had een gewoon leven kunnen leiden, een gezin kunnen stichten en op het land kunnen werken. Maar in zijn hart had hij een grotere schat ontdekt. Hij voelde dat Christus hem riep. Daarom liet hij alles achter om monnik te worden en later kluizenaar. Voor veel mensen leek dat een verloren leven. Verborgen achter de muren van een klooster, geen carrière, geen aanzien, geen rijkdom. Maar God zag iets anders. God zag een man die de kostbare parel had gevonden.
Charbel bracht uren door in aanbidding. De Eucharistie was het middelpunt van zijn leven. Hij leefde eenvoudig, bad veel en zocht niet zichzelf, maar God. En juist daardoor werd zijn leven ongelooflijk vruchtbaar. Tot op de dag van vandaag reizen duizenden mensen naar zijn graf om kracht, genezing en vrede te vragen. Een verborgen leven is een licht voor de hele wereld geworden.
Broeders en zusters, wij hoeven geen kluizenaars te worden om Charbel na te volgen, maar wij mogen onszelf wel afvragen: "Waar ligt mijn hart? Waarvoor maak ik tijd? Waar maak ik mij druk over? Waar leef ik uiteindelijk voor?"
Misschien is onze grootste uitdaging vandaag niet dat wij God afwijzen, maar dat wij Hem steeds uitstellen. Eerst het werk. Eerst de vakantie. Eerst de kinderen. Eerst de pensioenplannen. En als er dan nog tijd overblijft, misschien God. Maar Jezus draait het om. Zoek eerst Gods Koninkrijk. Niet omdat God iets van ons wil afnemen, maar omdat Hij ons het echte leven wil geven.
En dan vertelt Jezus nog die derde gelijkenis over het visnet. Dat is een ernstig woord. Zolang het net nog in zee is, zwemmen alle vissen door elkaar. Zo is het ook in deze wereld. Goede en slechte mensen leven naast elkaar. Ook in ons eigen hart zijn goede en minder goede verlangens aanwezig. Maar eens wordt het net opgehaald.
Zolang wij leven, kunnen wij ons bekeren. Iedere dag opnieuw kunnen wij een andere richting kiezen. Een mens die ver van God leeft, kan vandaag nog een heilige worden. Maar er komt ook een moment waarop ons aardse leven eindigt. Dan kunnen wij niet meer kiezen. Dan zal God recht doen. Dan zal Hij een scheiding maken tussen goed en kwaad. Dit is geen dreigement, maar een oproep om vandaag te leven vanuit Gods genade. Vandaag is de dag om te vergeven. Vandaag is de dag om opnieuw te bidden. Vandaag is de dag om naar de Eucharistie te komen, te biechten, een zieke te bezoeken, een eenzaam mens op te bellen. Heiligheid begint niet met grote heldendaden. Zij begint met kleine stappen van trouw.
Net zoals de wandelaars van de Vierdaagse niet in één stap de finish bereiken, zo bereiken ook wij het Koninkrijk van God niet met één grote sprong. Het is een dagelijkse tocht. Soms met vreugde, soms met vermoeidheid, soms met vallen en opstaan. Maar wie zijn ogen op Christus gericht houdt, vindt steeds weer de kracht om weer verder te gaan.
Laten wij daarom vandaag bidden om het luisterend hart van Salomo, om de radicale liefde van de heilige Charbel en om het vertrouwen waarvan Jezus spreekt.
Moge Christus werkelijk onze grootste schat zijn. Want als Hij onze schat is, zal ook ons hart bij Hem zijn. En wie zijn hart aan Christus geeft, zal ontdekken dat niets op aarde waardevoller is dan Hem te kennen en Hem te volgen.
Amen.