Kijken met Gods ogen naar mens en wereld
Marc Massaer
Broeders en zusters in Christus,
Toen Sint Franciscus van Assisi nog jong was, hield hij van zijn leven als rijke koopmanszoon: mooie kleren, feesten. Hij zag de zieken en de armen wel maar liep liever met een boog om hen heen. Op een dag reed hij te paard buiten de stad, waar hij een melaatse tegenkwam. In die tijd waren melaatsen de meest gemeden mensen. Hun ziekte was afschrikwekkend, omdat men bang was voor besmetting. Zijn eerste reactie was dezelfde als altijd: wegkijken en doorrijden. Maar plotse-ling voelde hij in zijn hart dat Jezus Christus hem uitnodigde anders te kijken. Franciscus stapte van zijn paard, ging naar de melaatse toe, gaf hem een aalmoes en omhelsde hem. Later schreef hij: “Wat mij eerst bitter leek, werd voor mij zoetheid van ziel en lichaam.” Op dat moment begon Franciscus werkelijk te zien. Hij zag in die mens niet langer alleen een zieke man maar Christus zelf.
In het evangelie van vandaag opent Jezus de ogen van een blindgeborene. Het grootste wonder is niet dat hij kan kijken maar dat hij gelooft en Jezus erkent als de Messias. Niet met menselijke ogen maar met Gods ogen naar de mensen en de wereld kijken, daartoe nodigen de lezingen van deze zondag ons uit. Zelfs de profeet Samuel in de eerste lezing heeft met de wijsheid van de H. Geest geleerd dat God mensen niet uit-kiest op basis van uiterlijk vertoon maar kijkt naar het hart van de mens. Uiteindelijk kiest Samuel met de hulp van de H. Geest David tot koning van Israël.
Opmerkelijk zijn de vele reacties die er losbarsten naar aanleiding van het wonder van de blindgeborene. Terwijl de blindgeborene spiritueel groeit in het licht van het geloof, gebeurt het tegenovergestelde bij de Farizeeën. Zij zien fysiek wel maar geestelijk worden ze steeds blinder, waardoor ze zich steeds meer af-zetten tegen alles wat Jezus doet en zegt. De boodschap van dit evangelie is dat blindheid niet alleen een kwestie is van de ogen maar ook van het hart.
De blindgeborene had een groot voordeel: hij wist dat hij blind was, verlangde ernaar te genezen en het licht te zien. Wie denkt dat hij alles al ziet en zelfgenoegzaam leeft, blijft in het donker.
Wat betekent dit evangelie voor ons concreet? Ook wij kunnen kijken zonder werkelijk te zien. We zien misschien wel armoede maar kijken weg. We horen van een mens die alleen is, maar we hebben geen tijd. We zien iemand die worstelt met het geloof maar we luisteren niet. De veertigdagentijd wil ons de ogen openen om met de blik van Christus naar anderen te kijken, en nodigt ons uit tot een eerlijk zelfonder-zoek:
- Waar ben ik hard geworden?
- Waar luister ik niet meer naar God en naar medemensen?
- Waar moet ik opnieuw beginnen?
Daarom is deze genadevolle tijd ook een uitnodiging het sacrament van verzoening te ontvangen om heel ons leven in het licht te brengen en het te laten vernieuwen door Jezus, het licht van de wereld. Want wie Christus ontmoet, gaat de wereld anders zien.
Wat het evangelie ons ook leert, is dat God werkt in gewone dingen van elke dag: in een ontmoeting en een gesprek met iemand, in een woord uit de H. Schrift, in stilte tijdens het gebed.
Broeders en zusters in Christus,
De man uit het evangelie ontving niet alleen het zicht van zijn ogen, hij ontdekte wie Jezus Christus werke-lijk is, waardoor zijn leven helemaal anders werd. Heer, laat mij zien waar U aanwezig bent. Laat mij zien wat werkelijk belangrijk is. Laat mij zien hoe ik moet leven. Moge Christus vandaag ook ons de ogen ope-nen, zodat wij God zien in de mensen om ons heen. Moge het licht van Jezus Christus ons zo raken, dat ook anderen door ons iets van dit licht mogen zien.