Vertrouwen op Gods barmhartigheid
Marc Massaer
Broeders en zusters in Christus.
Vandaag vieren we de zondag van de goddelijke barmhartigheid. In de lezingen komt Gods Barmhartigheid naar voren, waardoor mensen tot geloof komen. In de evangelielezing horen we ook: "Ontvangt de Heilige Geest. Wie zijn zonden gij vergeeft, hun zijn ze vergeven. En wie zijn zonden gij niet vergeeft, hun zijn ze niet vergeven."
God is trouw en is betrouwbaar en vraagt dan ook vertrouwen van ons en overgave aan hem. In de evangelielezing horen we dat de deuren op slot waren en de leerlingen niet naar buiten durfden. Ze waren bang, verlamd door de angst voor de toekomst.
Heel herkenbaar ook in onze tijd, in ons leven. Ook wij kennen die gesloten deuren soms in ons leven. De momenten waarop we ons terugtrekken. Waarop het vertrouwen ons heeft verlaten.En dan komt Jezus. Jezus breekt de deur niet. Hij veroordeelt de leerlingen niet om hun gebrek aan moed, maar komt eenvoudig binnen en zegt: "Vrede zij u." Ook als wij hem ver-laten, ook als wij twijfel hebben in het geloof, God komt naar ons toe. God is trouw in zijn liefde.
Zalig zij die niet gezien en toch geloofd hebben. Thomas, die wilde bewijzen zien. En we begrijpen dat, wij mensen van de 21ste eeuw; wij willen ook zien, meten, controleren en vastpakken. Maar ondanks dat ongeloof van Thomas, toont Jezus toch zijn wonder. Hij heeft geduld met het twijfelen van Thomas, met ons twijfelen. Hij geeft het niet op met ons. Hij blijft met ons bezig.
De zondag van de goddelijke barmhartigheid is onlosmakelijk verbonden met de Poolse kloosterzuster Faustina Kowalska, die in 2000 door de Heilige Paus Johannes Paulus II heilig verklaard is. Ze was een eenvoudige vrouw, geboren in 1905 in een arm gezin in Polen. Ze had geen uitgebreide opleiding, maar ze had iets wat zeldzamer is dan geleerdheid, namelijk een hart dat volledig openstond voor God.
In haar dagboek, dat ze schreef op uitdrukkelijk verzoek van haar biechtvader, beschrijft ze met grote eenvoud haar innerlijke ervaringen van Gods barmhartigheid. Jezus, ik vertrouw op u, dat was de kern van haar spiritualiteit. Zuster Faustina ontving de opdracht het beeld van de barmhartige Jezus te laten schilderen, de afbeelding die wij kennen: Jezus met twee lichtstralen, een rode en een witte, die uit zijn hart komen. Bij de ingang van de kerk hebben wij zo'n afbeelding van de barmhartige Christus. De witte straal is het symbool van het doopsel en de rode straal is het symbool van de Eucharistie. Met andere woorden: daaruit stroomt Gods liefde in overvloed naar ons toe.
Zuster Faustina vertrouwde volledig op Jezus, hoewel ze veel leed, vaak ziek was en ook niet begrepen werd in haar kloosterorde. Toch bleef ze trouw aan Gods opdracht om Gods barmhartigheid te versprei-den. Ze wordt dan ook wel de secretaresse van Gods barmhartigheid genoemd. Ze stierf in 1938 op haar 33ste verjaardag in armoede en ziekte. Maar toch heeft haar leven meer vrucht gedragen dan zij ooit kon vermoeden. Want haar boodschap van de goddelijke barmhartigheid is nu verspreid over de hele wereld en heeft enorm veel genade verspreid onder de mensen. Vooral het Kroontje van de goddelijke barmhar-tigheid, dat Jezus aan zuster Faustina zo heeft aanbevolen om te bidden, is goed om te bidden bij sterven-den. Want dan wordt er een beroep gedaan op Gods barmhartigheid en wordt er over de stervende barm-hartigheid afgesmeekt, zodat hij zich overgeeft aan Gods liefde en gered wordt.
De kern van de boodschap, die we ook terugvinden bij de Heilige Zuster Faustina, is de volgende: Gods barmhartigheid is groter dan onze zonden, groter dan onze twijfels en groter dan onze angsten. Vertrouwen hebben wil dan ook zeggen dat we onszelf durven toevertrouwen aan God, ook met onze zwakheid. Vertrouwen wil zeggen: we geloven dat God betrouwbaar is, ook als we dat niet altijd voelen. Vertrouwen hebben is blijven hopen op een goede toekomst die God voor ons allen bereid heeft. Ook al worden we beproefd, ook al maken wij moeilijke momenten door.
Gods barmhartigheid mogen wij op een heel bijzondere wijze ontvangen in de ontmoeting met Jezus, de verrezen en levende heer, in het sacrament van boete en verzoening. En dan verandert er iets in het hart van een mens. Want dan mag je de vreugde van Gods liefde, de vreugde van Gods barmhartigheid ervaren.
En wie vergeving ontvangt, die leert zelf vergeven. En wie trouw ervaart, Gods trouw dan, die probeert zelf trouw te zijn. En wie vertrouwen ontvangt, die probeert ook vertrouwen te geven aan anderen.
Misschien ligt daar wel een concrete opdracht voor ons vandaag.
Ben ik trouw in kleine dingen?
Kunnen mensen op mij rekenen?
En geef ik vertrouwen door of voed ik wantrouwen? En zie ik de ander met barmhartige ogen, met ogen van God?
Broeders en zusters in Christus, we leven in een wereld waar het vertrouwen vaak broos is. Relaties staan onder druk. Mensen raken soms teleurgesteld in anderen. En juist daarom is deze zondag zo belangrijk want God zegt tegen ieder van ons: "Ik ben trouw, vertrouw mij. En vertrouw dan jezelf ook volledig aan mij toe. Want zo ben je een teken van mijn barmhartigheid." En meer dan ooit hebben wij dat nodig. Mensen die betrouwbaar zijn en barmhartigheid uitstralen.
Moge de heer ons in deze viering dan ook datgene geven wat wij nodig hebben, opdat wij voorbeelden zijn van Jezus Christus, die de barmhartigheid zelf is en de bron van Gods liefde.
Amen.