Advent, uitkijken naar Jezus' komst
Marc Massaer
Broeders en zusters in Christus,
Kinderen kijken uit naar de grote dag van Sinterklaas, omdat ze dan cadeautjes krijgen, studenten naar het einde van het schooljaar van-wege de vakantie. Zieke, oude en eenzame mensen verlangen naar bezoek om menselijke liefde en nabijheid te mogen ervaren. Iets heb-ben om naar uit te kijken en naar te verlangen, houdt je op de been;
je blijft zin hebben in het leven. Mensen die niets meer hebben om naar uit te zien, zijn er erg aan toe en verliezen de zin in het leven. Wij christenen zijn mensen van hoop, die blijven uitkijken naar de komst van Jezus Christus.
Op deze eerste zondag van de advent kijken we uit naar Kerstmis, de geboorte van Jezus. We krijgen vier weken de tijd om ons voor te bereiden op de komst van Jezus, het licht van de wereld. De adventskrans met zijn vier kaarsen in de kerk is een teken van verwachting en verlangen naar het licht dat steeds hel-derder gaat schijnen. Als volgelingen van Jezus weten we dat Jezus 2000 jaar geleden al is gekomen. Hij is de komende en blijft op een verborgen wijze onder ons aanwezig. Eenmaal zal Hij wederkomen in heer-lijkheid om zijn heerlijkheid te openbaren en Zijn Schepping te voltooien. De evangelielezing verwijst ons naar de laatste dag van de wereld, het einde van de menselijke geschiedenis, het einde van de tijden, dat tevens het begin is van het leven in eeuwigheid. Hemel en aarde zullen voorbijgaan, heeft Jezus gezegd, maar mijn Woord blijft in eeuwigheid. Jezus was er al in de eeuwigheid en leeft daar nu voort als Verrezene.
Voor Jezus ten hemel opsteeg, heeft Hij beloofd eenmaal weder te keren. Wat God heeft beloofd, dat komt Hij na, dat maakt de eerste lezing ons ook duidelijk. Vele profeten uit het Oude Testament hebben de Mes-sias aangekondigd en Jezus Christus is inderdaad op aarde gekomen en heeft bevestigd dat Hij de door God beloofde Messias is. Wij mensen beloven iets maar komen het niet altijd na. Soms zeggen we te snel iets maar beseffen we te weinig wat voor invloed onze woorden kunnen hebben. Woorden kunnen men-sen vernederen óf verheffen en bemoedigen. Als je belooft bij iemand op bezoek te gaan of voor iemand iets te doen, en je komt het niet na, dan is dit teleurstellend en ontstaat er een vertrouwensbreuk. Op men-sen kun je niet altijd bouwen, omdat ze wispelturig zijn. Op God en zijn Woord kun je altijd vertrouwen; het is een waarachtig woord, dat zorgt voor hoop en nieuw leven. Zie, Ik ben met u alle dagen tot aan het einde van de wereld.
Vele tekenen zullen aan de wederkomst van Jezus voorafgaan. De tekenen van de tijd in de gaten houden en waakzaam blijven in het geloof, dat is de opdracht voor iedere mens, wat er ook moge gebeuren. Wij christenen blijven hopen op een vreedzame en liefdevolle wereld, ongeacht wat we rondom ons zien en horen. We mogen onze geest niet laten afstompen door de zorgen van het leven. Waar kan een mens zich zoal zorgen over maken? Over de toekomst, het eigen gezin, de sociale media, het werk, het huis, de klein-kinderen, de materiële welvaart, de politiek, enzovoorts Het kan ons zo in beslag nemen dat we bijna geen tijd meer nemen om onze relatie met God te onderhouden en te verdiepen. Dan verliezen we de H. Geest, die in ons hart wil wonen. Als we niet meer geleid worden door de H. Geest, dan krijgen we een afge-stompte geest, die alleen nog maar bezig is met deze wereld en Gods woord en Gods belofte vergeet.
Een scherpe geest te midden van alle ontwikkelingen in kerk en samenleving ontvang je door stil te zijn en tijd te nemen voor God, opdat de H. Geest tot je hart kan spreken. Hij zegt wat wij wel en niet moeten doen. De H. Geest spoort ons aan Jezus en onze naaste lief te hebben en te streven naar vrede op aarde.
Mogen we ons meer bewust worden van die H. Geest, die ons leven wil veranderen. Dan kan Kerstmis een feest zijn van een nieuwe geboorte van Jezus in ons hart. Amen